Badania techniki tkackiej
Płótno lniane z całunu zostało poddane licznym testom naukowym, z których najbardziej godnym uwagi jest datowanie bezwzględne metodą izotopową, w tym przypadku metodą wykorzystującą izotop węgla 14C najnowocześniejszą obecnie techniką akceleratorową AMS, w celu ustalenia autentyczności relikwii. W 1988 roku naukowcy z trzech oddzielnych laboratoriów w Zurychu, Oksfordzie i Uniwersytetu Arizony w Tuscon datowali próbki całunu w przedziale lat 1260–1390 n.e. Pomimo pewnych obaw technicznych, które zostały podniesione w związku z datowaniem radiowęglowym całunu, żaden ekspert w dziedzinie datowania radiowęglowego nie stwierdził, że datowanie jest niewiarygodne[28].
W 2002 roku, po badaniach przeprowadzonych przy okazji konserwacji całunu, niemiecki konserwator Mechthild Flury-Lemberg wyraziła opinię, że splot tkaniny jest identyczny ze splotem stosowanym w całunach pogrzebowych odnajdywanych w żydowskich grobach w Masadzie datowanych od 40 roku p.n.e. do 73 roku n.e.[29]
W 2005 Raymond Rogers, szef zespołu badawczego z Los Alamos z 1978 roku, opublikował w specjalistycznym piśmie „Thermochimica Acta” wyniki badań, które wykazały, że próbka zawierała nici wplecione w tkaninę Całunu Turyńskiego. Prof. Rogers stwierdził, że wplecione włókna upodobniono do reszty, pokrywając je barwnikiem osiąganym z korzenia marzany barwierskiej (Rubia tinctorum), dlatego trudno je dostrzec gołym okiem. Jego badania wykazały też, że próbka przeznaczona do datowania w 1988 roku zawierała aż 37% waniliny, podczas gdy wanilina na głównej powierzchni całunu uległa całkowitemu rozpadowi, tak samo jak w przypadku starożytnych zwojów znad Morza Martwego. Na tej podstawie ocenił wiek najstarszych fragmentów płótna w przedziale 1000 r. p.n.e. – 700 r. n.e. Badania Rogersa dowodzą (zgodnie z postulatem Marino i Benford), że laboratoria w 1988 roku, zamiast datować płótno całunowe, faktycznie datowały przyszytą do niego łatę[30][31][32].
źródło: wikiepdia
Andrè Marion, Anne-Laure Courage, Całun Turyński Nowe Odkrycia Nauki, Znak, Kraków 2000, s. 145.
[Radiolocarbom dating of the S of Turin https://www.nature.com/articles/337611a0 Radiocarbon dating of the Shroud of Turin Nature, Volume 337, Issue 6208, s. 611–615 (1989), 16 February 1989].
Mechthild Flury-Lemberg Interview.
Raymond N. Rogers. 20 January 2005. Studies on the radiocarbon sample from the shroud of turin. Thermochimica Acta, Vol. 425, Issue 1-2, Pages 189-194.
BBC NEWS | Science/Nature | Turin shroud ‘older than thought’, news.bbc.co.uk [dostęp 2017-11-22].
Podważony wynik próby węglowej Całunu Turyńskiego dr inż. Wojciech Szaraniec [2].
Mario Latendrese, Evidence that the Shoud of Turin was not completely Flat During the Image Formation oraz http://www.sindonology.org/papers/latendresse2005aSlides.pdf.
A. Marion, A.-L. Courage, Nouvelles découvertes sur le suaire de Turin, Paris, Albin Michel, 1998, ISBN 2-226-09231-5.
http://www.saintanthonyofpadua.net/messaggero/pagina_stampa.asp?R=&ID=485.
