Badania autentyczności Całunu

Pyłki roślin i ślady DNA Na Całunie

Pyłki roślin i ślady DNA Na Całunie
Pyłki roślin i ślady DNA Na Całunie odkryto ślady pyłków 58 gatunków roślin, m.in. zawilca wieńcowego (na zdjęciu) W 1973 i 1978 Max Frei-Sulzer, szwajcarski

Pyłki roślin i ślady DNA
Na Całunie odkryto ślady pyłków 58 gatunków roślin, m.in. zawilca wieńcowego (na zdjęciu)

W 1973 i 1978 Max Frei-Sulzer, szwajcarski biolog i kryminolog, badał Całun Turyński[8]. Zdołał zidentyfikować 58 różnych gatunków roślin, których pyłki zostały na całunie. Spośród nich tylko 17 stanowiły rośliny rosnące w Europie, pozostałe 41 charakterystycznych było natomiast dla flory Azji i Afryki. Frei odkrył, że istnieje tylko jeden obszar geograficzny, w którym spotyka się aż 38 z tych 41 rodzajów pyłków: Judea[9].

Autentyczność Całunu Turyńskiego badał też Avinoam Danin. Potwierdził wnioski Maxa Freia, że całun prawdopodobnie musiał pochodzić z Judei. Odkrył też na nim pyłki endemiczne dla obszaru Ziemi Świętej: czystka kreteńskiego, parolistu krzaczastego (gatunek kapara) oraz Gundelia tournefortii (gatunek krzewu ciernistego). Wszystkie one kwitną na wiosnę i nie występują razem nigdzie poza Judeą[7].

Amerykanin Alan Whanger stwierdził też koncentrację pyłków Gundelia tournefortii (krzewu ciernistego) wokół głowy na całunie. Jego zdaniem upoważnia to do wniosku, że korona cierniowa sporządzona została właśnie z cierni tej rośliny[7].

Współczesne badanie przeprowadzone w 2015 r. i opublikowane w Nature[10], objęło analizę ludzkiego i roślinnego DNA pobranego z Całunu podczas jego odkurzania w 1977 r. i 1988 r. Znaleziono ślady 19 różnych taksonów włączając w to rośliny charakterystyczne dla obszaru śródziemnomorskiego, ale również dla Europy Środkowej, północnej i wschodniej Afryki, Środkowego Wschodu, wschodniej Azji (Chin) i obu Ameryk. Znaleziono również sekwencje ludzkiego, mitochondrialnego DNA należącego do haplogrup typowych dla różnych regionów geograficznych i etnicznych, w tym Europy, północnej i wschodniej Afryki, Środkowego Wschodu i Indii. Zidentyfikowano również DNA pochodzenia zwierzęcego, w tym należącego do różnych gatunków ptaków, a także jedną sekwencję należącą do pewnego gatunku robaka morskiego, typowego dla obszaru północnego Pacyfiku.

źródło: wikiepdia

Grzegorz Górny, Świadkowie tajemnicy. Rosikon press, Warszawa 2012.
Das Grabtuch von Turin.
Grzegorz Górny… s. 58.
Gianni Barcaccia i inni, Uncovering the sources of DNA found on the Turin Shroud, „Scientific Reports”, 5, 2015, DOI: 10.1038/srep14484, PMID: 26434580, PMCID: PMC4593049 [dostęp 2016-04-05] (ang.).
Wiadomości z kraju i ze świata – wszystko co ważne, media.wp.pl [dostęp 2017-12-02].

Artykuly o tym samym temacie, podobne tematy


0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Powiadom o
guest
0 Comments
Inline Feedbacks
View all comments
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x