Badanie techniki malarskiej
Wszechstronne badania całunu przeprowadzone zostały w 1978 roku przez amerykańską grupę badawczą STURP (Shroud of Turin Research Project). W raporcie opublikowanym w 1981 roku napisano, że w badanych fragmentach nie znaleziono barwników i farb, zaś obraz ma trójwymiarowy charakter. Autorzy podkreślili, że nie są w stanie przedstawić spójnej z naukowego punktu widzenia hipotezy powstania całunu. Wskazali, że zmiany zaobserwowane we włóknach sugerują, że płótno poddawano licznym procesom fizycznym i chemicznym, jak utlenianie czy odwodnienie, które mogą być wywołane w warunkach laboratoryjnych za pomocą środków chemicznych lub ciepła, ale nie tłumaczą całościowo powstania obrazu na całunie[14].
Wyniki te zostały zakwestionowane przez Waltera McCrone, początkowo członka STURP, który w 1979 roku stwierdził na całunie ślady ochry i innych nieorganicznych barwników stosowanych w malarstwie. Badania te zostały przez niego powtórzone w 1980 roku. Na ich podstawie McCrone przedstawił wniosek, że całun został namalowany około 1355 roku w celu przyciągnięcia wiernych do nowo powstającej świątyni[15]. McCrone również znalazł błękitną ultramarynę, co ciekawe na Całunie nie ma koloru niebieskiego[16]. Wnioski McCrone’a zostały zakwestionowane przez jego współpracownika Marka Andersona, który postulował, że ślady stwierdzone przez McCrone’a były w rzeczywistości śladami organicznymi. Heller stwierdził: Z całego Całunu nie zebrałoby się dość czerwonej ochry czy cynobru na jedną kroplę krwi, a cóż dopiero na całą krew widoczną na nim[17]. Cynober z czasem ciemnieje a ślady krwi są nadal czerwone[18].
W grudniu 2011 roku włoscy naukowcy z Narodowej Agencji Nowych Technik i Energii oraz Zrównoważonego Rozwoju Gospodarczego (wł. ENEA, Ente per le Nuove Tecnologie, l’Energia e l’Ambiente) po pięcioletnich badaniach stwierdzili, że głębokość barwienia wynosi około 200 nanometrów, co odpowiada grubości ściany komórkowej pojedynczego włókna materiału[19]. Techniki sprzed XXI wieku nie pozwalają na barwienie na tak małą głębokość. Według Włochów taki efekt można osiągnąć tylko za pomocą lasera z zakresu ultrafioletowego o mocy 34 miliardów watów[20]. Podczas badań stwierdzono brak obrazu pod plamami krwi co oznacza, że ślady krwi zostały nałożone na płótno przed otrzymaniem obrazu[21][22][23][24][25]. Jednak także w stosunku do tej pracy pojawiły się głosy krytyczne[26]. Marion i Courage skomentowali to zdaniem: Nie ma żadnej wątpliwości, że ślady odciśnięć pochodzą z mniej lub bardziej bliskiego kontaktu tkaniny z autentycznymi krwawiącymi zwłokami człowieka zawiniętego w całun.[27]
źródło: wikiepdia
STURP – Shroud of Turin Research Project.
The Shroud of Turin. McCrone Research Institute.
Ian Wilson, Krew i Całun, Amber Sp. z.o.o. 1998, s. 97, 98.
Cytowane w: Alfred J. Palla, Całun Turyński: Wielka historia czy wielka mistyfikacja?, Świat Książki, Warszawa 2008, s. 96.
Ian Wilson, Krew i Całun, Amber Sp. z.o.o. 1998, s. 88, 89.
Scientists say Turin Shroud is supernatural. „The Independent”, 2011-12-20 (ang.). [dostęp 2011-12-23].
Raport ENEA z podsumowaniem wyników badań z lat 2005–2010, ENEA, 20 grudnia 2011 [dostęp 2011-12-23] (wł.).
Raymond N. Rogers, Frequently Asked Questions http://www.shroud.com/pdfs/rogers5faqs.pdf.
Idzi Panic, Tajemnica Całunu, AVALON, Kraków 2010, s. 238.
Andrè Marion, Gerard Lucotte, Tunika z Argenteuil i Całun Turyński, Wydawnictwo M, Kraków 2008 str. 86.
Mark Antonacci, Zmartwychwstanie Całunu, Amber Sp. z.o.o. 2002, s. 84.
Ian Wilson, Krew i Całun, Amber Sp. z.o.o. 1998, s. 89.
Cosmic Log – Was Holy Shroud created in a flash? Italian researchers resurrect claim.
Andrè Marion, Anne-Laure Courage, Całun Turyński Nowe Odkrycia Nauki, Znak, Kraków 2000, s. 145.
[Radiolocarbom dating of the S of Turin https://www.nature.com/articles/337611a0 Radiocarbon dating of the Shroud of Turin Nature, Volume 337, Issue 6208, s. 611–615 (1989), 16 February 1989].
